Mikonos
(bijgewerkt tot 16 september 2008)
Mikonos
Mikonos, of Mykonos, is een hip vakantie-eiland in het noorden van de Cycladen, op ongeveer 150 kilometer ten oosten van Athene. Het eiland is berucht onder losbandige toeristen die het eiland graag bezoeken. Er heerst een sfeer van tolerantie, bijvoorbeeld ten opzichte van homoseksualiteit – 70% van de toeristen op Mikonos zou homoseksueel zijn – en naaktrecreatie. Vrijwel alles is mogelijk op het eiland dat in zijn geheel gezien kan worden als een grote nachtclub.
Op het eiland, dat met haar 85 vierkante kilometer ongeveer even groot is als Terschelling, wonen slechts 9300 mensen. Het eiland is heuvelachtig, droog en kaal. Het is ontstaan uit gestold magma en de ondergrond bestaat daardoor voornamelijk uit graniet. Het hoogste punt ligt op 350 meter hoogte. Hoewel de bevolking zich vroeger bezighield met landbouw en visserij, is dat allang verdwenen. Mikonos was een van de eerste Griekse eilanden waar massatoerisme plaatsvond. Sindsdien vormt het toerisme de grootste bron van inkomsten. De hoofdstad van het eiland is Mikonos-stad, maar wordt gewoon Chora (wat 'hoofdstad' betekent) genoemd. De plaats ligt centraal aan de westkust van het eiland.
Het avondleven van Mikonos speelt zich voornamelijk af in de barretjes en restaurantjes. Tevens zijn er veel kroegen. Het echte nachtleven speelt zich af in de clubs en stranden als Paradise, Super Paradise en Paranga. Hier is het mogelijk tot de volgende ochtend te feesten. In het hoogseizoen vind je hier de beste DJ's van de wereld. Men zegt wel eens dat je op Mikonos tot 10 uur 's ochtends kunt feesten en dan tot 10 uur 's avonds op het strand kunt liggen. Dat is dan ook hetgeen de meeste toeristen lijken te doen.
Een van de stranden van Mikonos
Stranden heeft Mikonos genoeg. Het grillige verloop van de kust zorgt ervoor dat er veel kleine baaien met stranden zijn. De meeste standen zijn gericht op gays, seks en nudisme. Niet erg geschikt dus om kinderen mee naartoe te nemen. De meeste stranden zijn erg druk, zoals de stranden Aghios Stephanos (dichtbij de hoofdstad), Platis Yialos en Ornos (het meest geschikt voor families). De eerder genoemde Paradise, Super Paradise en Paranga zijn erg populair. Meer rust vind je op de stranden Agarari, Elia en de verder afgelegen stranden van Kalafati en Kalo Livadi. Op en bij vrijwel alle stranden zijn restaurantjes en strandtenten aanwezig, waar je kunt eten en drinken. Denk erom dat de prijzen op sommige terrassen buitensporige vormen kunnen aannemen. Op de meeste stranden worden ligstoelen verhuurd en vooral op de minder drukke stranden kun je gebruik maken van faciliteiten voor watersportvertier, zoals een ritje op de bekende 'banaan,' een ritje op een jet-ski, snorkelen of parasailen. De meeste afgelegen stranden zijn gemakkelijk te bereiken met bootjes die vanuit het plaatsje Platis Yialos vertrekken. Een andere mogelijkheid is het gebruik van de bussen die zeer frequent rijden.
Molens van Mikonos-stad
De grootste toeristische bezienswaardigheid is de hoofdstad Chora zelf. De plaats bestaat uit talloze witte huisjes met platte daken. Hier zijn terrassen, restaurantjes, winkeltjes en kroegen gevestigd. Al met al is het een behoorlijk labyrint. In de zomer wordt het hier verschrikkelijk druk en is een bezoek niet aan te raden. De plaats heeft een aantal interessante musea. In het archeologisch museum staan onder andere interessante vondsten van het nabijgelegen eiland Delos tentoongesteld. Er is een fort uit de late Middeleeuwen. Aan de voet hiervan vind je Alefkandra; een kunstenaarswijk die ook wel 'Klein-Venetië' wordt genoemd. Dit vanwege het feit dat de hoge huizen hier boven de zee uitsteken. In de haven is het vreemdvomige witte kerkje van Panagia Paraportiani te bewonderen. Hier loop je ook kans grote tamme pelikanen tegen het lijf te lopen. Er zijn er in totaal drie die door de lokale bevolking gevoerd worden. Eerder liep de pelikaan Petros hier rond. Deze was zeer beroemd. Zijn dood in 1986 haalde zelfs het landelijke journaal. Karakteristiek voor de stad zijn ook de witte molens uit de zestiende eeuw, die op een landtong boven de zee uittorenen.
Het klooster ter ere van de maagd Maria van Touraliani in het plaatsje Ano Mera is een bezoekje waard. Het werd gebouwd in 1542. De marmeren toren en fontein springen vooral in het oog. Binnen vallen vooral het houtwerk en de fresco's op.
Het vliegveld van het eiland ligt op ongeveer twee kilometer buiten Chora. Het is een erg klein vliegveld, met slechts 1 landingsbaan. In de zomer is Mikonos te bereiken vanaf Schiphol met Transavia. Meestal is dit een gecombineerde vlucht die ook naar Santorini gaat.
Vanuit Piraeus, de haven van Athene, varen verschillende veerboten naar Mikonos. Blue Star Ferries vaart bijvoorbeeld elke ochtend om half 8 via Syros en Tinos naar Mikonos, waar het schip om 12:50uur aankomt. Hellenic Seaways vaart met meerdere schepen naar Mikonos. De overtocht vanuit Piraeus duurt ongeveer 4 tot 5 uur, afhankelijk van het schip waarop je vaart. Je kunt meestal kiezen voor de 'Highspeed'-overtocht of een langzamer schip. Hoewel de reistijd niet veel verschilt, ligt de prijs van de Highspeed-overtocht veel hoger (€ 54, –) dan die van de langzame overtocht (€ 34, –). Ook rederij GA Ferries voert overtochten naar Mikonos uit.
Delos
Marmeren leeuwen op Delos
Iets ten zuidwesten van Mikonos – op ongeveer een kwartiertje varen – ligt het eiland Delos. De archeologische vondsten op dit eiland vormen een zeer belangrijk stuk werelderfgoed. Het eiland was een religieus centrum in de Griekse oudheid. Het eiland is slechts 4 vierkante kilometer groot. Tegenwoordig woont er niemand permanent, maar zo'n 2 eeuwen v. Chr. woonden er ongeveer 40.000 mensen. De ruïnes die er tegenwoordig nog te zien zijn komen uit die periode.
Volgens de Griekse mythen is Delos het eiland waar Leto, als minnares van oppergod Zeus, het leven schonk aan twee Olympische goden: de tweeling Appolon; de god van het licht, en Artemis; de godin van de jacht.
Het eiland ligt centraal in de Cycladen en was daardoor in de oudheid een belangrijke handelsplaats. Behalve goederen werden er vooral slaven verhandeld. Er werden markthallen en winkels gebouwd waar goederen verhandeld werden. Er waren opslagplaatsen voor de voorraden, kade's voor de schepen en tempels waar de goden werden aanbeden. Ook waren er theaters en badhuizen. Van de oude villa's zijn de mozaïekvloeren en zwembaden nog te bezichtigen. Om de goden te vereren werden grote geschenken naar het eiland gebracht. De vijf grote marmeren leeuwen die hieraan herinneren zijn nog grotendeels intact.
Het eiland werd bewoond van 3 millennia v. Chr. tot ongeveer 69 v. Chr., toen het verwoest werd door piraten. Eerder was al een deel van de bevolking uitgemoord. Omdat het eiland niet veel meer is dan een dorre rots, vestigde zich er daarna niemand meer. Het eiland werd gebruikt als steengroeve en de meeste rijkdommen werden geplunderd. Vanaf de late negentiende eeuw wordt er gewerkt aan het opgraven van archeologische rijkdommen.
Hoewel lang niet alle gebouwen die ooit op Delos gestaan hebben zichtbaar zijn, is het voor bezoekers eenvoudig een voorstelling te maken hoe het er ooit uit moet hebben gezien. Een bezoek is dan ook zeer de moeite waard.
Hieronder ziet u een mooi overzicht van de opgravingen op Delos in Google Maps.
